Untitled Document

 


• วันแห่งการหลงทาง •

 

    วันนี้จิงๆมันเป็นวันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม 2552 แล้วนะ แต่ Kitty ขออนุญาติ Up Di ย้อนหลังนิดนึง เนื่องจากเพิ่งหัดทำรูปรวมๆกันได้ เลยอยากจะเก็บรูปที่ทำไว้เป็นความทรงจำในไดซะหน่อย ว่าแล้วก็มาเริ่มเรื่องกันดีกว่าเน่อะยาย Kitty

  วันนี้ Kitty ก็มาทำงานตามปกติเหมือนเช่นทุกๆวัน แต่จะต่างกับวันอื่นนิดนึงเพเที่ยวราะว่าวันนี้มีภารกิจให้ทำมากมาย (ก่อนที่นายจะกลับมา) นั่นคือเช็คเอกสารลูกค้าที่จะไปรัสเซียทั้งหมดช่วงสงกรานต์ ( 7กรุ๊ป ) แม่เจ้า!! เหนื่อยเป็นบ้า แต่ก็สนุกนะ อย่างน้อยบริษัทเราก็มีงานทำ จากนั้นช่วงบ่าย 4 ก็ออกไปหาลูกค้า ไปเก็บเงิน เก็บเอกสาร และส่งมอบกระเป๋าเป็นที่ระลึก อิอิ จิงๆนัดลูกค้า 4 โมง แต่ฝนเจ้ากรรมดันตก แถมตกหนักด้วย ไอ้เราเลยกลัวว่าถ้าขับรถไปจะอันตราย เลยรอให้ฝนหยุด นั้นก็แปลว่าเราต้องรอจนถึง 4 โมงเย็น โชคดีที่ลูกค้าใจดี ก็เลยสบายใจไป และจุดมุ่งหมายในวันนี้ของ Kitty ก็คือ โรงพยาบาลตำรวจ หลายคนคงสงสัย แค่โรงพยาบาลตำรวจ ทำไหมถึงหลงทางได้ ใช่ค่ะคุณๆหลายคนคิดถูก แค่โรงพยาบาลตำรวจ มันก็อยู่ตรงข้ามพระพรหมแต่ที่มันหลงเพราะ Kitty ขับรถไปค่ะ คุณๆลองคิดตามนะค่ะ จากแยกลำสาลี จะไปโรงพยาบาลตำรวจและขับรถไปด้วย มันไม่หมูนะ เพราะถ้าจัดทางที่ไปไม่ถูกมันก็จะเจอทาง One Way แล้วคราวเนี่ยยาวเลย มาดูความึนของ Kitty กันดีกว่าว่าไปยังไง และถึงกี่โมง 5555

วันแห่งการหลงทาง

เริ่มจากขึ้นทางด่วนค่ะ ไปลงเส้นอโศก (ไอ้ทางที่มันเขียนว่าไปประตูน้ำอ่ะค่ะ)

ออกจากที่ทำงาน 4 โมงเย็นค่ะ

วันแห่งการหลงทาง

5 โมงเย็นแล้ว ยังอยู่แถวห้างเกษรเลยค่ะ เห็นโรงพยาบาลตำรวจแล้ว แต่เข้าไม่ได้

ด้วยความมึนเลยต้องขับผ่านเลยไป และไปเลี้ยวซ้ายผ่านมาบุญครอง ตรงไปอีก

เลี้ยวซ้ายผ่านตรงสามย่าน 

วันแห่งการหลงทาง

เลี้ยวซ้ายปุ๊บ แม่เจ้า!! รถติดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขนาดปิดเทอมนะเนี่ย ตรูจะถึงกี่โมงว่ะ

วันแห่งการหลงทาง

ขับมาได้ทีล่ะนิด จะ 6 โมงแล้ว เห็นป้ายอังรีดูนังต์ริบๆอยู่ข้างหน้า โอ๊ย เบื่อโว๊ย

ทนไม่ไหวค่ะ ตะโกนดังๆเลย หิวข้าวก็หิว ปวดฉี่ด้วย รถติดอีก จะบ้าตาย ทนไม่ไหวเลย

เอากล้องมาถ่ายรูป หน้าตาก็ไม่สวย แต่จัดไป 1 เซท 

ไอ้รถคันข้างๆก็นั่งมอง เลยแอบด่ามันไปในใจ "ก็กรูเหงานี่ นั่งคนเดียว เซงนะเฟ้ย"

ยังนะ ยังไม่หมดแค่นั้นขับมาได้อีกสักนิดประมาณ 6 โมงครึ่ง พอเลี้ยวซ้ายเข้าถนน

ราชดำริ แม่เจ้า!! ติดหนักกว่าเดิมอีก จะสละรถทิ้งก็ไม่ได้ ไม่ไหวแล้วนะเว๊ย

ทำไงดีว่ะ Kitty โทรหาลูกค้าดีกว่า คิดได้กดเลย 085-118xxxx

ตื้ดๆๆๆ ติดล่ะ

ลูกค้า : สวัสดีค่ะ

Kitty : สวัสดีค่ะพี่.....หรือปล่าวค่ะ ? นี่ขวัญนะค่ะพี่ ตอนนี้รถขวัญติดอยู่ตรงหน้า 

         สถานีรถไฟฟ้าราชวิถีค่ะ พั้รบกวนรอหนูได้ไหมค่ะ

ลูกค้า : โอ๊ยน้องขวัญ ไม่เป็นไร จะมาถึงกี่โมงพี่ก็รอ เพราะพี่อยู่หอในโรงพยาบาลจะ

         หรือว่าเราจะให้พี่เดินไปหาไหม กินอะไรรึยัง ไม่ต้องรีบนะ พี่รอได้ สารพัดคำพูด

         ที่ลูกค้าจะพูด

Kitty : งั้นไม่เป็นไรค่ะ เดี๊ยวหนูจะรีบไปนะค่ะ จบการสนทนา 

จากนั้น  Kitty ก็นั่งสบายใจได้แล้ว แต่จะดีกว่านี้ถ้าไม่หิวข้าว และปวดฉี่ 5555

วันแห่งการหลงทาง

  ถ่ายรูปต่อดีกว่าอีก 1 เซท อิอิ เซทนี้มีเจ้าน้องหมีตัวโปรดถ่ายด้วย

น้องหมีของ Kitty ตัวนี้นะ

อายุ 4 ปี แล้ว เป็นหมีที่ บีบี เพื่อนรักซื้อให้ ชอบมากๆๆๆๆ

ไปถึงลูกค้าตอน 2 ทุ่มพอดี 5555 ลูกค้าก็ดี๊ ดี มารับไปที่ห้องนอนเค้าเลยนะค่ะ

ไปถึงก็หาน้ำมาให้กิน แล้วเราก็เริ่มทำงาน หยิบเอกสารการเดินทางเอย

ใบแจ้งค่าใช้จ่ายเอย ออกมาคุยกับลูกค้า จากนั้นก็รับเงิน ส่งมอบกระเป๋า

 และก็ขออำลากลับบ้านซึ่งเวลา ณ ตอนนั้น 3 ทุ่ม 5555

ออกจากลูกค้า อืม รถไม่ติดนะมึง ที่เมื่อเย็นติดกันจัง  รีบเลยค๊าบพี่น้อง

รีบกลับบ้าน เพราะมีคนที่รักเรา และเรารักรออยู่ "พี่จ๋าไง" ระหว่างทางก็โทรๆๆ

หากันตลอดทาง พี่จ๋าขา หนูขอโทษนะ วันนี้ไม่ได้ตั้งใจกลับดึกเลย แต่รถมันติด

เฮ้อ!! ถึงบ้าน 3 ทุ่ม ครึ่ง เหนื่อยโคตร แต่เห็นหน้าคนที่เรารักก็สบายใจ เลยรีบๆๆๆ

หากับข้าวกับปลาให้พี่จ๋าทาน เฮ้อ หมดไปอีกวัน เป็นไงค่ะ พี่น้อง

4 โมงเย็น - 2 ทุ่ม เส้นทางลำสาลี - โรงพยาบาลตำรวจ กร๊าก กร๊าก

ไปดีกว่า ลัน ล๊า

 

 

 

     Share

<< ไปส่งกรุ๊ปไปภูเก็ตสู้โว๊ย >>

Posted on Sun 22 Mar 2009 12:19
 
 




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 










Theme Design by MUU-TAH